Start ] Omhoog ] Sportief 2017 ] Sportief 2013 ] Sportief 2011 ] Sportief 2009 ] Sportief 2007 ] Sportief 2006 ] Sportief 2004 ] [ Sportief 2003 ]

 

 

Sportief weekend 2003 (4 mei 2010)

Deze keer gingen we naar Schiermonnikoog. We zouden gaan wadlopen, maar de volgende dag was het, mede door de wind, te hoog water. Dus ging het niet door. Toch hebben we ons goed vermaakt, het was mooi weer en we gingen ook naar het strand. Lees het verslag van Emile Plugge hieronder.

Voor een (picasa-)album met foto's, click op de link:

https://photos.app.goo.gl/re1g0Kmi0tu5i4Zy1

 

Wat lopen of wad lopen?

Het is alweer veel te laat natuurlijk om vandaag pas de ervaringen van afgelopen ‘sportief’ weekend op te schrijven maar ik ga toch een poging wagen…..

Het was vrijdag……. een doodgewone werkdag bij de Postbank in Leeuwarden. ’s Morgens had ik mijn spullen al ingepakt zodat ik direct vanuit mijn werk naar Lauwersoog af kon reizen. Voor mij was het echter maar een klein stukje, maar voor alle andere familieleden uit de randstad een behoorlijk eind. Eenmaal aangekomen stonden er al vele familieleden te wachten tot de boot zou komen. Onder hen zelfs twee Poolse jongens,  een broer van Agata en een vriend daarvan. Ik herkende de jongens nog van het avontuur wat we met de Plugge familie onlangs in Polen hebben beleefd.

Nu maar hopen dat iedereen nog op tijd komt dacht ik want anders moet je eerst nog een nachtje aan wal blijven. Ik bleef nog even kort aan wal staan en ging nog niet op de boot, waardoor ik nog even kon kijken of een aantal familieleden die we misten (Alex en zijn vriendin Annemieke, Wouter en zijn vriend) het ondanks alle fileleed van vrijdagmiddag, misschien toch nog op tijd zouden redden. Terwijl de boot de deuren sloot kon ik nog net een glimp van Alex en Annemieke opvangen bij de kaartjesverkoper van de boot. Zij mochten er niet meer door, waardoor ze een nachtje Schier moesten missen. Wouter en zijn vriend zouden in Dokkum overnachten.

Op het eiland werden we opgevangen met heerlijke soep en broodjes, waar iedereen na een (lange) autoreis, een frisse boottocht en een week werken, school of andere activiteiten wel toe was volgens mij.

 

Ondanks een aantal nachtbrakers ging ik net als de meeste anderen op tijd naar bed om de volgende dag lekker uitgeslapen aan de lange barre tocht over het wad te beginnen. Iedereen werd om 5 uur of half zes echter weer gewekt dus dat uitslapen kwam niet veel van terecht. Maar na een paar koppen koffie, inpakken van het lunchpakket en het aantrekken van mijn wadloopuitrusting kreeg ik er toch wel zin in. Die wadloopkleding heeft overigens wel iets tijdloos. Want als ik de foto’s van 20 jaar geleden nog eens bekijk in de foto albums van mijn ouders blijkt dat ook toen al iedereen van die rare gympen droeg en afhankelijk van de buitentemperatuur een zwembroek, trainingsbroek en een winddicht jack of regenjas aan had.

 

Eenmaal aan wal gekomen zagen we Alex en Annemieke aan wal wachten maar bleek dat Wouter en zijn vriend het nachtleven van Dokkum hadden verkend, waardoor zij te laat uit hun hotel vertrokken richting Lauwersoog. Met grote snelheid zijn ze vervolgens toch nog bijna op tijd aangekomen. Ik hoop echter dat de flitsers langs de weg hen niet hebben opgemerkt, maar die zijn in het noorden van het land vast niet berekend op snelheden boven de 160 km per uur.

 

Nadat we ons hadden verenigd liepen we naar een plek waar we de wadloopgids Kris Kraster zouden ontmoeten. Er bleek in de verre omtrek geen gids te bekennen. Na circa 10 minuten trad een oplettende voorbijganger (en tevens wadloopgids) ons tegemoet. Al snel bleek dat het water te hoog stond om wad te lopen. De gids vertelde ons dat als je gaat wadlopen je de avond vooraf altijd eerst contact moet hebben met de gids, of iets als een centrale meldkamer. Bij telefonische naraag krijg je te horen of het wadlopen de volgende dag doorgaat. Je zult begrijpen dat we behoorlijk baalde van deze domme pech.

Hierna bleek dat als we weer terugwilden naar het eiland we rennen  moesten  om nog op tijd voor de boot te zijn. Een beetje teleurgesteld maar met goed weer waren we snel terug op Schier. Een aantal familieleden besloten op eigen houtje een zwerftocht op het wad te gaan maken en kwamen als modderfiguren terug bij de kampeerboerderij. 

 

Veel familie die niet zou gaan wadlopen had inmiddels een fietstocht rondom het eiland gemaakt. Na een lekker bakkie koffie besloten we om met zijn allen naar het strand te gaan.

 

Velen van ons hebben daar voor het eerst leren ‘Kubben’. Dit Zweedse spelletje ontwikkelde zich gedurende het verdere weekend tot het familiespel. Hierbij spelen in het kort gezegd 2 teams tegen elkaar. Je dient met een bepaald aantal stokjes alle rechtopstaande stokjes van de tegenpartij omver te werpen. Mocht je hier uiteindelijk in slagen en de midden pion (de Koning) omverwerpen, dan heb je gewonnen. Misschien een leuk cadeau om aan Sinterklaas, of aan de Kerstman te vragen, dan kunnen we volgend weekend volleerde ‘kubbers’ tegemoet zien!

 

De Plugge’s zijn van huis uit echte zeelieden, dus moest er natuurlijk ook gezwommen worden. Na een lange wandeling over het brede strand kwamen we bij de zee. De zee was lekker ruig, niet te koud met hele hoge golven,. Met de zon aan de hemel heb ik in ieder geval genoten van het springen in de golven en zwemmen in de zee.

 

De rest van de dag hebben velen gewandeld of gefietst in de duinen, het ‘Dorp’of in het bos, waarna iedereen zich verzamelde voor de traditionele barbecue. De vele soorten vlees, salades en drank en de uitwisselingen van belevenissen van die dag en de afgelopen maanden (waaronder diverse nieuwtjes als aanstaande geboortes etc.), maakten het tot een zeer geslaagde dag! Tot diep in de avond werd er weer gekubbed, gekaart en natuurlijk wijn gedronken, en dat bleek, onder andere voor mijn vader (Kees),  zichtbaar en hoorbaar geen dagelijkse gebeurtenis.  

 

Na een goede nachtrust met zijn allen op een kamer en opvallend weinig gesnurk konden we de volgende morgen iets voor onszelf gaan doen. Deze gelegenheid pakte ik aan door een rondje om het eiland te gaan fietsen. Eenmaal teruggekomen werden er veel pannenkoeken gebakken en gegeten, met stroop, jam, etc. 

Helaas moesten we toen alweer de slaapkamers en de rest van de kampeerboerderij met zijn allen schoonmaken om op tijd de boot naar de vaste wal te halen. Het weekend was weer voorbij….maar het zal vast niet de laatste geweest zijn!

 

Ik denk dat ik vanuit iedereen spreek als ik zeg dat het ondanks het niet kunnen wadlopen een fantastisch en uitstekend verzorgd weekend is geweest. Hierbij wil ik alle familieleden en in het speciaal de organiserende familieleden hartelijk danken en wie weet tot het volgende wadloopweekend!!

 

Emile Plugge.

 

 

Start ] Omhoog ] Sportief 2017 ] Sportief 2013 ] Sportief 2011 ] Sportief 2009 ] Sportief 2007 ] Sportief 2006 ] Sportief 2004 ] [ Sportief 2003 ]